Zakir KAYA:YANLIZLIK Hakında..

Yalnızlık, insanın mutluluğu için tasarladığı yaşama biçimini hayata geçiremediği zaman ortaya çıkan bir durumdur. Hayalleri suya düşen insanların, kendilerini diğer insanlardan soyutlayarak aradığı mutluluktur yalnızlık.

Ayrılık yaşamış bir insan hemen kendini yalnızlığa vurup acısını aşmaya çalışır.

İnsan ne kadar coşkulu bir yaşam sürdürse de, kendisine bazen yalnızlık gibi tekdüze bir yaşam aramıştır.

Anılarını hayal edenlerin içinde ince bir ses tonuyla her zaman yalnızlık ezgileri çalmıştır.

Koca bir dağın manzarasında nedense hep yalnızlık hatırlanmıştır.

---

Yalnızlık bir tavırdır. İnsanoğluna karşı “en az kitle” ile yapılan “en sessiz” protestodur. 

Yalnızlık insanın taşmadan köpürmesidir.

Yalnızlık insanın kendisiyle barışmasıdır. İnsan, ilk defa yalnızlığında kendisinin farkına varır ve ilk defa kendisiyle selamlaşır. 

Yalnız kalınca insan kendisine daha sıkı sarılır.

Yalnızlık duygusu insana söyletmez, her şeyi açığa çıkarır. Yalnızlıkta insanla beraber ağlaşır. Yalnızlık bulunmaz bir arkadaştır.

Çünkü bir tek yalnızlığı tanır insanı. Bir tek yalnızlığı bilir insanın nelere yaşadığını ve en mahrem sırlarını.

Bu yüzden yalnızlık en büyük sırdaştır.

---

Herkes yalnız insanın toplumdan dışlandığını düşünür.

Oysa durum farklıdır. Yalnız insan bütün bir toplumu dışlamıştır.

II.

Bazen, hayattan bir anda soğuduğumuz an’lar olur. Öyle ki bir anda ciddi bir yalnız kalma isteği bastırır insanı. Başka hiçbir duygu bastıramaz bu isteği.

Bir boşluğa sürüklenir insan önce. Öyle bir boşluktur ki bu, tırmanmak ister insan adeta o boşlukta, delicesine… Kolay değildir çünkü hayallerin bir başka seansa ertelenmesi…

Sonra bir anda dinginleşir insan. Üstesinden gelmiştir yalnızlığın, sevmeye başlar. Atar bir kenara da aşkı, sevgiyi ve bilir ki; “yalnızlık iyi, yalnızlık iyi…”

İyidir yalnızlık bazen. İnsan kendini dinler, anlar, sever… Çıkar dışarılara arada bir kalbinin de tozunu alır, arınır. Gider bir gece yarısı kitaplığını yeniden düzenler. Ve büyük bir mutluluktur bir gece yarısı kitaplığını yeniden düzenlemek.

Kısaca, insanın kaçınılmaz sonudur yalnızlığı sevmek.

III.

Yalnızlık, yeniden başlamak gibi bir şeydir. Üstelik diğer başlangıçlardan daha zordur bu. Çünkü kalmamıştır insanın içinde yeniden bir şeylere başlamanın heyecanı. Tutunacak bir dalı da kalmamıştır. Şarkılar hep aynı nakaratı çalar ve kitap sayfaları boştur sanki…

Fakat bilinmesi gereken bir şey var Her şeye yeniden başlamak için

Önce her şeyi bitirmek gerek

;Yalnızlık iyidir kendine kalırsın, kimseyi mutlu etmek için kendini parçalamazsın. İyi kötü düşe kalka yol alırsın, hem kendinin de kusuruna bakmazsın..